Israël is een enorm divers land waar in korte tijd veel te zien valt. In tegenstelling tot wat veel mensen denken is het ook nog eens heel veilig.

Wanneer ik voor mijn vertrek tegen vrienden vertelde dat ik naar Israël zou gaan keek men mij vaak geschokt aan. Er werd veelal gereageerd met “Israël, is dat niet hartstikke gevaarlijk?” en “pas je wel op?”. Helaas wijst dit op het verkeerde beeld wat een groot deel van de Nederlanders heeft van dit prachtige land. Vind ik dit beeld jammer? Jazeker, neem ik het ze kwalijk? Nee dat niet. Wanneer men het standaard nieuws volgt is het enigszins begrijpelijk dat een dergelijk beeld geschept wordt. Als men echter zelf op onderzoek uitgaat wordt het al snel duidelijk dat Israël, ondanks lopende conflicten, een zeer veilig land is om naar toe te gaan.

Hoewel de vele militairen die op straat rondlopen enkele een angstig gevoel geven geeft het mij juist een veilig gevoel. Die militairen lopen er niet voor niets. Zo zijn er regelmatig Palestijnen die terroristische aanslagen plegen door middel van mes aanvallen. Dankzij de militairen kunnen deze aanslagen vaker verijdeld worden of wordt de dader dermate snel uitgeschakeld voordat er meer onschuldige slachtoffers kunnen vallen. Eenzelfde situatie zie je hedendaags in Nederland. Uiteraard is de kans op een mes aanval van een Palestijnse terrorist hier niet zo groot maar omdat er een vergrote kans op een terroristische aanval heerst worden er, redelijk, zwaarbewapende eenheden van de marechaussee ingezet om bepaalde objecten in de stad te beveiligen. Ook hier geeft dat sommige mensen hier een onveilig gevoel, echter geeft ook deze vorm van beveiliging mij een veiliger gevoel omdat er zo sneller korte metten kan worden gemaakt met aanslagen. Israël verdedigt graag haar eigen volk en moet daarom regelmatig reageren op raket aanvallen. Helaas wordt Israël daarom vaak afgebeeld als de agressor, ondanks alle voorzorgsmaatregelen die het leger neemt om de burgers in een vijandig gebied te waarschuwen. Zo worden er eerst pamfletten, in het Hebreeuws en Arabisch verspreid en vervolgens een waarschuwingsbom geworpen die een harde knal heeft om zo burgers, en helaas ook de vijand, tijd te geven om een veilig onderkomen te zoeken.

Naast de vele militairen viel ook iets anders op namelijk de grote hoeveelheid vlaggen die aanwezig zijn in de Israëlische steden. Deze trots op de staat komt niet zomaar ergens vandaan. In tegenstelling tot ons, Nederlanders, is een eigen staat voor de Israëliërs niet zo vanzelfsprekend. Sinds haar onafhankelijkheid in 1948 hebben de Israëliërs constant moeten vechten voor hun eigen land. Dit merk je aan gesprekken met de Israëliërs. Zo sprak ik in Eilat met Rotem, een 26-jarige Israëli. Hij vertelde hoe dankbaar hij is dat hij hier mag zijn. Een paar kilometer verder in Jordanië is hij als jood en Israëli niet welkom en zeker niet veilig. De dankbaarheid van de Israëliërs komt ook naar voren in enkele liederen als “am yisrael chai” wat “het Israëlische volk leeft” betekent. Ook in het volkslied het “Hatikva” het lied van de hoop komt het verlangen naar een eigen staat terug.

Het onzekere bestaan weerhoudt de Israëliërs echter niet van vriendelijkheid en gezelligheid. Het zijn bij verre een van de meest vriendelijke mensen die ik ooit tegen ben gekomen. Het is dan ook een absolute aanrader om ernaartoe te gaan en te zien wat het land allemaal te bieden heeft. Hoewel zeuren past bij de Nederlandse cultuur mogen wij blij zijn met ons zekere bestaan.

bf835d6d-1920-46e5-98ee-6c8d3d0c2728